MAMAVILLE Targi dla mamy i dziecka oraz Wrocławski Bazar Smakosza w browarze mieszczańskim

Za nami piękny i słoneczny weekend. W niedzielę doturlałam się ( tak, pod koniec dziewiątego miesiąca przemieszczanie się ciężko nazwać chodzeniem ;P ) do Browaru Mieszczańskiego, w którym odbywały się MAMAVILLE Targi dla mamy i dziecka i Wrocławski Bazar Smakosza. Zacznę od stoisk ze specjałami kulinarnymi, choć to nie łatwe, bo.... brak mi talentu literackiego żeby słowami opisać te wspaniałości. Jakie zapachy, jakie smaki, jakie walory wizualne.... chyba jednak zdjęcia mówią same za siebie :)

 

 

Jedna z najlepszych rzeczy jaką miałam okazję spróbować to bez wątpienia - olej z pestek dyni. Niesamowicie aromatyczny, pyszny i bardzo zdrowy. Podczas degustacji można było skosztować chleb moczony w tym oleju, ale ponoć nadaje się do sałatek, mięsa, a nawet do lodów!!!

 

Stoiska z artykułami dla dzieci i rodziców zachwycały za to głównie oczy. Choć walory dotykowe niektórych tkanin również zasługują na uwagę. Poniżej fotorelacja i parę ciekawych artykułów, które mi osobiście wpadły w oko.

To była zdecydowanie udana niedziela :))

Suknia wizytowa dla ciężarnej

U progu dziewiątego miesiąca ciąży musiałam stawić czoło jeszcze jednemu wyzwaniu: strój wizytowy na wesele przyjaciół. W normalnej (czyt. "nieciążowej") sytuacji  temat wyboru sukienki na wielkie wyjście spędza sen z powiek niejednej niewieście. A wybór sukienki dla dwupaka to już wyższa szkoła jazdy ;).  Do wyboru są właściwie trzy modele: 

1. namiot - teoretycznie ukrywający kształty

2. obcisła - podkreślający wypukłości

3. fałdy i marszczenia - próba udrapowania materiału na wielorybie

Wybrałam model nr 3. 

Pozostał jeszcze kolor. Miałam parę typów, ale nie upierałam się przy żadnym Pojechałam do sklepu z moim synem i zaczęłam szukać czegoś odpowiedniego. Początkowo Jędrek był zajęty bieganiem wokół regałów, aż  wskazał na materiał w kolorze ostrego różu i stwierdził: "Mamo, to jest dobry kolor dla dziewczyn". Ostry róż to jednak nie dla mnie, ale zaraz obok leżała bela pięknego pudrowego różu... Podeszłam do lustra i "przymierzyłam" materiał. Mój doradca orzekł tonem znawcy: "Mamo, jak będziesz w to ubrana, to będziesz najpiękniejsza ze wszystkich dziewczyn!". Czy któraś z Was oparłaby się takiemu komplementowi? ;) I tak powstała Moja Pierwsza Różowa Sukienka.

 

  

Ciążowy brzuszek w pełnej okazałości

Moja sukienka dla ciężarnej dzięki temu, że jest długa i ma asymetryczną górę - wydłuża sylwetkę. Dwie kontrafałdy z przodu podkreślają brzuszek. Zapięcie jest na zamek kryty w bocznym szwie. 

Sukienka sprawdziła się na weselu. Nie krępowała ruchów i była naprawdę wygodna. 

 

 

A oto jak powstała wizytowa sukienka dla ciężarnej:

Wymyśliłam krój i zaczęłam robić formę. Górę wyrysowałam na papierze, ale z dołem miałam większy problem. Jak wymodelować materiał, żeby dobrze wyglądał na brzuszku? Przypomniał mi się rozdział z książki do konstrukcji odzieży "Dostosowanie wykroju do sylwetki nietypowej" :P. Jednak nie było tam mowy o sukienkach ciążowych. Spróbowałam więc drugiej metody tworzenia wykroju: modelowanie na manekinie. W tym wypadku było to "modelowanie na modelu". Stałam przed lustrem i kombinowałam. 

Spinałam, przymierzałam, poprawiałam...

... aż zaczęło to nabierać kształtu.  

Moje inne pomysły na ubrania dla ciężarnych możecie zobaczyć tutaj:

- ubrania ciążowe - DIY za zero złotych

- spodnie dla dwojga

Za cyknięcie fotek dziękuję Patrycji :*

Ubrania ciążowe - DIY za zero złotych

Każda kobieta inaczej przechodzi ciążę, każda ciąża jest inna. Nie będę jednak pisać o urokach ciąży. Tym razem napiszę o rzeczy prozaicznej - o ubraniach. A dokładniej o ubraniach ciążowych. W ciąży się tyje, każdy to wie. A co za tym idzie, każda ciężarna przestaje się mieścić w swoje ulubione ciuchy, chyba, że  nasz ulubiony ciuch to dres... tak, w nim pochodzimy najdłużej :P. Na rynku są dostępne różne marki i serie  dedykowane specjalnie dla ciężarnych. Co mnie jednak wkurza - ceny tych ubrań, które będą służyć przez parę miesięcy są zazwyczaj dużo wyższe od cen ubrań standardowych. Dlaczego? hmmmm ... Bo jak się nie ma co na tyłek włożyć, to prędzej, czy później pójdzie się do sklepu i kupi się coś nowego. A dołóżmy do tego huśtawki nastroju, szalejące hormony i w końcu chęć ubrania czegoś, co okryje rosnący brzuszek ( i nie tylko), a jednocześnie nie będzie swetrem męża czy rozciągniętym starym dresem czy namiotową sukienką. Mam to szczęście, że w siódmym miesiącu  przybyło mi stosunkowo niedużo kilogramów. Jednak, jak i w poprzedniej ciąży, tak i teraz bardzo szybko przestałam się mieścić w spodnie i co bardziej dopasowane bluzki. Brzuszek szybko mi "wychodzi" i uniemożliwia chodzenie w starej garderobie. Najpierw przebrałam szafę i podzieliłam na "schować głębiej" i "jeszcze się mieszczę". Potem dostałam parę ciuszków od koleżanek i siostry, które ciążowych kreacji już nie potrzebowały. Ale, że ubrań nigdy za dużo ;), a w jednej sukience i jednej parze jeansów lata nie przechodzę postanowiłam wziąć sprawy w swoje ręce i dostosować parę rzeczy do mojej zaokrąglającej się figury Swoją drogą, dążę do ideału - a kształtem idealnym jest kula, prawda? ;P

Od ubrań ciążowych oczekuję żeby nie uciskały, nie opinały i były po prostu wygodne. Ciążowe spodnie nazywam roboczo "spodnie z golfem". "Golf" nie może się kończyć na środku brzucha - jest to bardzo niekomfortowe. Wolę żeby góra spodni była luźna i w razie potrzeby dała się wywinąć w dół, niż żeby ciasno opinała brzuszek.

Przejrzałam szafę. Parę spódnic skróciłam i noszę je jako biodrówki "pod brzuszkiem". Skróciłam sukienkę, której nie nosiłam od dawna, bo przestała mi pasować jej długość do połowy łydki. Sukienka jest cała ze ściągacza i nawet mając ciążowy brzuszek można się w nią zmieścić. Skrócona sprawdziła się w roli plażowej sukienki podczas wakacji.
Sukienkę skróciłam też z innego powodu - prozaicznego ;) - potrzebowałam "golf" do spodni ciążowych.

Lato przede mną i w tym czasie przybędzie mi jeszcze parę ;) centymetrów. Dlatego pasy w spodniach ciążowych pozostawiłam luźniejsze. Takie "z zapasem". Poniżej zdjęcia "z rąsi".

Spodenki ciążowe - krok po kroku

Co potrzebujemy:
- spodnie, w które się mieścimy - oczywiście po rozpięciu guzika ;)
- elastyczny materiał na "golf".
- nitka
- ew. gumka do wciągnięcia w górną krawędź spodni

 Zdjęcia wykonywane w nocy, przy sztucznym oświetleniu... stad ta kiepska jakość. Mam jednak nadzieję, że krótki tutorial będzie mimo to czytelny.

Mierzymy spodnie i określamy szerokość pasa do wycięcia - obcinamy to czego już nie możemy dopiąć ;)

Doszywamy "golf". 

Elastyczny pas otrzymałam po skróceniu sukienki- tuby. Można też zszyć pas materiału, tak aby otrzymać komin, który doszyjemy do spodni.

 Przykładamy pas prawą stroną do prawej strony spodni. Zszywaną krawędź możemy dla ułatwienia spiąć szpilkami. Przeszywamy. Krawędź szwu zabezpieczamy overlockiem lub szwem zygzakowym.

Po przymiarce stwierdziłam, że muszę wciągnąć gumkę w górną krawędź "golfu" Wykorzystałam istniejące podwinięcie w materiale ( wcześniej był to dół sukienki).

Nogawki obcinamy na żądaną długość. W jeansach nogawki po obcięciu po prostu podwinęłam bez przeszywania. W drugich spodenkach podwinęłam i przestębnowałam podwójnym ściegiem.

Gotowe spodenki

Drugie spodnie wykonałam podobnie:

Jako "golf" wykorzystałam stary pas ciążowy.

Z obciętych nogawek powstały spodenki dla Jędrka. Teraz możemy podobnie się ubrać ;)

 

 

Mama i syn ...  i syn :)

Wąsiasta mini kolekcja

Zaczęło się od jednych spodni dla Jędrka. Dresy w wąsy tak sie wszystkim spodobały, że pare koleżanek poprosiło o podobne dla swoich dzieci. Bardzo miło mnie to zaskoczyło i z chęcią uszyłam jeszcze kilka par. Potem uszyłam pierwszą w życiu sukienusię w wersji mini i spodnie dresowe dla siebie. Wąs do wąsa i nazbierało się tego na fajny wpis.

Dwie pary dresów dla rodzeństwa 

Sukieneczka dla pewnej damy

 

Dresy w wąsy w wersji bardziej praktycznej - ciemne wstawki na kolanach i pupie

Spodnie w wersji dla dwupaka - w rozmiarze ciężarowym ;)

Brzuszek rośnie, a spodnie noszą się cały czas bardzo fajnie.

Wersja mini

Wersja mini z czarnymi wstawkami

Wersja "black"

I na koniec czapka i komin. 

Można nosić jako komplet, a można osobno. U nas czapkę nosi mała Pola, a komin jej starszy kuzyn Jędrek :)

Komin już się sprawdził podczas wakacji nad morzem - można go nosić na szyji i złożony jako opaskę na uszy - super chroni od nadmorskiego wiatru

Jędrek z chęcią nosi uszyte przez mamę ubrania, ale jak się okazało, inne dzieciaki też są zadowolone. Dla mnie to bardzo miły komplement i motywacja do szycia i wymyślania nowych krojów.

A jak Wam podobają się wąsiaste dresiska?