Wystawa "Design, kultura, rzemiosło" w CRZ Krzywy Komin

 W sobotę postanowiłam się wybrać na wystawę "Design, kultura, rzemiosło" w Centrum Rozwoju Zawodowego Krzywy Komin. 

 Na wystawie można było podziwiać efekty pracy osób biorących udział w warsztatach w drugiej już edycji projektu Labolatorium Designu i Sztuki oraz Drogowskazy - Dolnośląska Mapa Legend i Rzemiosła.
 Śledzę ofertę warsztatów i spotkań organizowanych przez Krzywy Komin od jakiegoś czasu i powiem Wam, że jest ona imponująca. Dla każdego coś dobrego. Lubisz szydełkowanie? - są zajęcia dla Ciebie. Interesujesz się grafiką, komiksem i filmem? - są zajęcia dla Ciebie. A może wolisz szycie i projektowanie? Chciałabyś lub chciałbyś poznać sztukę tworzenia nakryć głowy lub rzemiosło szewca? - w ofercie są warsztaty i dla Ciebie. Wcześniej byłam w Krzywym Kominie już dwa razy: raz na letniej wymianie ubrań ( jak ja to uwielbiam!!!!), a drugi raz na spotkaniu mistrzowskim z projektantem Michałem Starostem. Wystawa "Design, kultura, rzemiosło" to była moja trzecia wizyta w tym wspaniałym i kipiącym kreatywnością miejscu i chciałabym przestawić  Wam krótką fotorelację z tego wieczoru.

 

 Jakość zdjęć jaka jest, każdy widzi ;). Powodów jest kilka: zdjęcia robiłam ja, a fotograf ze mnie, delikatnie rzecz ujmując, średni. Zdjęcia były robione po zmroku, a we wnętrzach - przy sztucznym świetle. A do tego wszystkiego postanowiłam zaszczepić w swym Pierworodnym miłość do sztuki oraz rzemiosła i zabrałam go ze sobą na wystawę. Efekt był taki, że jedną ręką trzymałam mojego Aniołka, a drugą pstrykałam zdjęcia.

 

Czasem Aniołek się wyrywał z matczynych objęć. Zwłaszcza jak zobaczył TO:

   :))

 

Pani w recepcji wyjaśniła nam, że tego wieczoru, oprócz wystawy, możemy odwiedzić kiermasz świąteczny, a na parterze budynku właśnie trwają warsztaty kulinarne Food Design z Kubą Korczakiem.

 

 

Zajrzeliśmy na kiermasz, a tam same cuda:)

Najbardziej mnie urzekły wyroby z Pracowni Ceramiki Artystycznej Beaty i Romana Szynol.

Niestety spóźniliśmy się na pokaz wytwarzania ceramiki, a to byłaby gratka... zwłaszcza dla Aniołka :)

  

Po obejrzeniu pięknych stoisk z rękodziełem dotarliśmy w końcu na wystawę.

Wachlarz typów warsztatów, na których powstawały prace jest imponujący.

Coś dobrego dla każdego w każdym wieku.

 Jędrka najbardziej zainteresował projekt parku na Nadodrzu. Piękny projekt recyclingowy, do którego stworzenia wykorzystano plastikowe nakrętki, patyczki od lodów, folie, kawałki pociętych papierowych tub i wiele wiele innych.

 Ja łapczywie zerkałam na odnowione krzesła. Dlaczego ja nie wiedziałam o tych warsztatach??? Dlaczego????

 I znowu coś bliskiego mojemu sercu:

 

 

 

 Prace z warsztatów koronczrskich:

a może ktoś woli zapoznać się z techniką drzeworytu lub tkactwem?

 

 

I kolejny genialny recyclingowy projekt:

 

W mojej piwnicy od jakiegoś roku leżą takie tuby z przeznaczeniem na siedzisko. Leżą i dojrzewają, może w styczniu będzie sprzyjający klimat :)

 Na koniec, w nagrodę za dobre zachowanie :) skosztowaliśmy pysznej babeczki.

 

 Jak dla mnie CRZ Krzywy Komin jest miejscem z ogromnym potencjałem. Super lokalizacja, bo Centrum znajduje się na ul. Dubois 33-35a we Wrocławiu. Łatwy dojazd komunikacją miejską, a jeśli wolicie auto, to też jest gdzie zaparkować. Atmosfera aż kipi od twórczości, pomysłowości i kreatywności.  Można tam spotkać przemiłych ludzi chętnych do pomocy i podzielenia się wiedzą. Dla mnie bomba! 

 Z soboty na niedzielę można było odwiedzić wiele ciekawych miejsc w ramach "Świątecznej Nocy Nadodrza".  Z racji tego, że mój towarzysz był nieletni, a raczej bardzo mało-letni :), po wizycie w Krzywym Kominie zdecydowałam się tylko na jeden punkt z programu. Zaprosiłam syna na kolację do "Dobrej Karmy". Jedzonko pyszne i zdrowe. Zdjęcie wykonane w nastrojowym półmroku przedsatwia tofu z sałatką. 

I jak nie kochać Wrocławia, jeśli tyle się tutaj dzieje? 

Bal przebierańców - strój Strażaka

Właściwie ten post mógłby mieć tytuł:"Strój strażaka w jeden wieczór". A było to tak...

Przewidywałam, że w przedszkolu będzie bal przebierańców, ale typowałam Zabawę Mikołajkową lub Zabawę Karnawałową a tu taka niespodzianka: Andrzejkowy Bal Przebierańców. W praktyce miałam dwa dni na wymyślenie i wykonanie przebrania. Jeden dzień kompletowałam składniki stroju a w kolejny wieczór złożyłam wszystko w całość. 

Podejrzewam, że większość dzieci w sezonie zimowym wybierze się na bal przebierańców i niejedna mama będzie miała zgryz z wymyślaniem stroju. Jak znaleźć ten jedyny, ten najlepszy, ten wymarzony? Po pierwsze trzeba zapytać dziecko. Może się okazać, że marzenia dziecka nas zaskoczą. Może zaskoczyć nas sam pomysł. Jędrek w pierwszym odruchu wypalił, że chce być Indianinem. Skąd u licha mu się wziął Indianin? Po chwili rozmowy wyszło, że to pomysł przyniesiony z przedszkola. Jak już wymyśliłam strój Indianina, Jędrek  stwierdził "Mamo, ja to bym chciał być strażakiem...". Tak, to już bardziej podobne do mojego dziecka, matka odetchnęła. Drugie zaskoczenie przyszło później. W trybie przyśpieszonym przejrzałam całą otchłań internetu w poszukiwaniu inspiracji do przebrania. Co musi mieć strażak? Według Wujka Google: kask, toporek, gaśnicę, odpowiedni strój, węża strażackiego i butlę z tlenem założoną na plecy. Kiedy już miałam prawie wszystko, zagaduję Jędrka: "To co, brakuje nam jeszcze tylko tej butli?", "Ale po co butla, ja potrzebuję gaśnicę i sikawkę i już to mam". Ha! Druga najważniejsza zasada w wymyślaniu stroju dla dziecka to wyciągnąć od naszego kochanego szczęścia co ono rozumie przez to przebranie. Jakie gadżety powinien mieć wymyślony przez niego bohater. Prawdopodobnie okaże się, ze nasze wizje tego samego przebrania będą się różnić i dziecko całkiem inaczej wyobraża sobie wymarzony strój. Trzecia zasada: przebranie wcale nie musi być super idealnym realistycznym odzwierciedleniem danej postaci. "Sikawka" nie musi być PRAWDZIWA, dla dziecka "sikawką" może być jakikolwiek przedmiot, który w połączeniu z jego wyobraźnią da odpowiedni efekt.

Przedstawiam sposób na wykonanie stroju strażaka.

Strój strażaka  - krok po kroku

Na początek określamy kolor stroju. Po przekopaniu Internetu mogę stwierdzić, że strój strażaka może być czerwony, czarny, jasnobrązowy lub być połączeniem tych kolorów. Przeglądamy garderobę dziecka w poszukiwaniu odpowiednich spodni. To mogą być dresy, sztruksy, jeansy lub każde inne w którymś ze "strażackich" kolorów. W ten sposób - pół stroju mamy z głowy ;). Po przeglądzie szafy Jędrka mój wybór padł na zimowe spodnie "narciarskie" w kolorze czarnym.

Co potrzebujemy:

• Kask, toporek, gaśnica, krótkofalówka - zestaw jest do kupienia w każdym sklepie z zabawkami. Cena - od kilkunastu złotych.

 

• Tektura
• Długi kawałek czarnego materiału - na wąż strażacki - ja wykorzystałam nogawkę z mężowskich starych dresów ;)
• Czarna koszula. Wskazane żeby koszula była w większym rozmiarze niż nosi nasze dziecko. I tak będziemy przerabiać, a dzięki temu uzyskamy efekt luźnej kurki strażackiej. Nie miałam takiej koszuli, ale jedna wizyta w lumpeksie i za zawrotną cenę 2 zł (była przecena towaru) nabyłam damską czarną koszulę w rozmiarze S :)
• Odblaski - mogą być odblaskowe taśmy jakie noszą np. rowerzyści, ja wycięłam pasy z odblaskowej kamizelki.

 

• Srebrna taśma klejąca.
• Nici, nożyczki.

Koszula

 

Na czarnej koszuli układamy koszulę dziecka. Odrysowujemy na czarnej koszuli kształt mniejszej koszuli.

 

Wycinamy z czarnej koszuli zaznaczony kształt. Odcinamy dół koszuli. Odcinamy parę centymetrów nad mankietami i przycinamy czarne rękawy tak, aby po przyszyciu do nich części z mankietem uzyskać odpowiednią długość rękawa. Gotowe rękawy po wywinięciu mankietów mają być w rozmiarze mniejszej koszuli.

 

Przyszywamy fragment rękawa z mankietem do pozostałej części rękawa. Składamy prawą stroną do prawej i zszywamy. Zaprasowujemy szew do góry.

 

Nie miałam gotowych odblaskowych taśm, ani czasu na szukanie ich po sklepach. Wykorzystałam więc kamizelkę odblaskową. Wycięłam pasy, które po środku miały odblaski, a po bokach po parę centymetrów żółtego materiału.

 

Przyszywamy taśmy do rozłożonych rękawów. Ponieważ moje odblaski były wycinane i nie miały ładnej krawędzi, przed przyszyciem zawijałam brzeg pod spód.

 

Przekładamy koszulę na lewą stronę, składamy tak, żeby w środku była prawa strona i zszywamy przód z tyłem jednym szwem po linii rękawa i boku koszuli (podobnie jak w bluzkach z rękawami kimonowymi).

 

Naszywamy odblaskowy pas na dolnej części koszuli. Jeśli chcemy możemy również doszyć kawałki na piersiach i z tyłu na karczku.

 

Koszula gotowa.

Spodnie

 

Z pozostałej części odblasków zszywamy opaski odrobinę szersze niż dół nogawek spodni.
Opaski możemy przyszyć do nogawek lub przykleić na taśmę klejącą. Ja wybrałam drugą opcję.

 

 

Z kawałka czarnego materiału (wykorzystałam resztki materiału, z którego zrobiłam węża strażackiego) robimy dodatkowe uchwyty na strażacki ekwipunek.

 

Wąż strażacki

 

Końcówka węża miała być z tektury zwiniętej w stożek. Szykując tekturę powiedziałam sobie pod nosem "Jak tu zrobić sikawkę...", w tej chwili nadbiegł Jędrek z okrzykiem "To będzie sikawka!!!". W ręku dzierżył fragment zabawki - piramidy wieży z kółek, a dokładnie jej trzonek. "Rzeczywiście... wygląda idealnie" pomyślałam, a widząc uradowaną minę Jędrka wiedziałam, że nie mogę zignorować tak twórczego pomysłu. 

Jeśli nie macie niepotrzebnej wieży z kółek ;), końcówkę węża zróbcie z tektury. Zwińcie ją w stożek i sklejcie taśmą.

Robimy węża :)

 

Zwijamy czarny materiał w rulon i przeszywamy.

 

Końcówkę do węża przymocowujemy za pomocą srebrnej taśmy klejącej i wąż strażacki gotowy.

 

A tak wygląda gotowy strój strażaka:

Czy Wasze dzieci też wybierają się na Bal Przebierańców? Czy już wybraliście wymarzony strój? 

Może to nietypowy wpis na okres przedświąteczny, ale na pewno pomysł na przebranie przyda się zaraz po świętach. Życzę wszystkim dzieciakom wyboru wymarzonego przebrania, a mamom cierpliwości i wytrwałości w realizowaniu tych marzeń. Można kupić gotowy strój, można go zrobić samemu - cel jest jeden - dobra zabawa i uśmiech na twarzy dziecka. Jeśli już zdecydujecie się na wykonanie stroju własnoręcznie koniecznie zaangażujcie dziecko w wykonanie przebrania. Jeszcze lepiej jeśli cała rodzina połączy siły. U nas podział był taki: Jędrek wymyślił sikawkę ;) i pomagał w robieniu węża, mąż przyklejał odblaski do spodni i prasował różne elementy stroju a ja zajęłam się szyciem.

Nieważne, że sikawka będzie ze starych dresów ;P, ważna jest wyobraźnia, a wtedy wszystko jest możliwe :).

Wpis powstał w ramach skcji

Zapraszam serdecznie do czytania kalendarza adwentowego każdego dnia!

Kalendarz adwentowy

Kto nie lubi kalendarzy adwentowych ręka do góry!

Ja lubię i pamiętam z dzieciństwa, że ta jedna maleńka czekoladka znajdowana co dnia była najwspanialsza na świecie i nie dorównałaby jej nawet cała tabliczka czekolady :). Bo cała tabliczka jest taka zwyczajna, a tutaj mamy okienko :), możemy otworzyć tylko jedno okienko każdego dnia :), a dzisiaj będzie nowy smak :), a ciekawe jaki będzie jutro? :) - znacie to?

Mój Pierworodny ma dopiero dwa i pół roku ( o matko! prawie trzy lata!!!) i jak każde dziecko lubi słodycze. Jeszcze bardziej lubi niespodzianki, dlatego postanowiłam w tym roku stanąć na wysokości zadania i zrobić własnoręcznie kalendarz adwentowy. Oczywiście zdążyłam rzutem na taśmę: ostatniej nocy pakowałam małe paczuszki i wiązałam sznureczki. Zdążyłam z kalendarzem na czas, ale z postem trochę ;) się spóźniłam. Mam nadzieję, że zostanie mi to wybaczone. Jeśli ktoś jeszcze nie ma kalendarza adwentowego, to nic straconego. Minęły dopiero 4 dni, lepiej późno niż wcale. Pamiętam, że parę razy w dzieciństwie dostałam czekoladowy kalendarz dopiero "na Mikołaja" i  też była frajda, bo można było zjeść na raz pierwsze sześć czekoladek!!! :D

 

Prześledziłam Pinteresta, przejrzałam blogi i postanowiłam działać. Długo się wahałam jak ma wyglądać TEN kalendarz. Ciężko było mi się zdecydować na jedną opcję. Chciałam w poszczególnych paczuszkach ukryć zarówno łakocie jak i zgadywanki. Początkowo myślałam, że Jędrek jest za mały na znalezienie "w okienku" karteczki z zagadką zamiast faktycznej niespodzianki, ale po namyśle stwierdziłam, że taka "niespodzianka-wskazówka" też może być fajną zabawą.

Krok po kroku

Co potrzebujemy:

- liczby od 1 do 24 - mogą być naklejki, może być wydruk z drukarki na zwykłym papierze (przykleimy na klej)

- sznurek, tasiemka, 

- różne opakowania: torebki, pudełeczka, rolki po papierze toaletowym, folii aluminiowej, ręcznikach papierowych, , papilotki do muffinek, koperty itp

- papier kolorowy, bibułki, złotka, szary papier

- klej, nożyczki, dziurkacz, 

- niespodzianki :)

 

Cyferki zrobiłam w skomplikowanym programie graficznym, czyli w Wordzie ;P. Wycięłam i przymocowałam na klej lub przywiązałam na wstążce.

 

Pakowanie maleńkich paczuszek jest niezłą zabawą, a wymyślanie 24 sposobów na zapakowanie niespodzianki to nie lada wyzwanie.
Dwie paczki to koperty, a w nich wskazówka.

Mam nadzieję, że rysunki są czytelne i że mój syn z wyrozumiałością podejdzie do zdolności plastycznych matki. A co będzie w pralce i w bucie? Może następna wskazówka? Może upragniona niespodzianka? To tajemnica :) - w każdym razie do momentu aż coś wymyślę :).

 

Po raz pierwszy pojawiły się u nas w domu adwentowe świece. Miałam kupić cztery świece i ułożyć je na tacce, ale najpierw przeczytałam bloga Gu-tworzy, gdzie Aga ustawiła świeczki w ślicznych  filiżaneczkach i nagle mnie olśniło! Przecież też mam małe kubeczki, które idealnie się nadają na ten cel! Dodałam parę szyszek i dekoracja gotowa.

 

 

 

W poniedziałek rano nie widziałam reakcji Jędrka, bo gdy on wstaje razem z tatą, ja już dawno jestem w pracy. Tata zdał mi jednak szczegółowe relacje - dziecko zadowolone i zaskoczone. W paczce nr 1, tak na zachętę, były czekoladowe monety. W pierwszym momencie Jędrek je zobaczył i powiedział rozżalony: " Jak nie są do jedzenia, to ich nie chcę". Dopiero jak się okazało, że to czekolada, to radość była przeogromna. Teraz każdego dnia budzi tatę i pierwsze co robi to leci do salonu rozpakować kolejną niespodziankę. Jeśli jemu się podoba, to jest to dla mnie największa nagroda.

* * *

Pomysł na kalendarz adwentowy zgłosiłam do Świątecznego Link Party u Speckled Fawn